My country :-)

அலுவலகம் செல்லும் வழியில்,
நகர நெரிசலில் இருந்து ,
சற்றே விலகி காத்திருக்கும்,
அந்த ஆலமரம் ...
விழுதுகள் புடைசூழ,
விழுதுகளே ஆதாரமாய்,
பெருமித மதர்ப்புடன்,
பல சமயம்....
விழுதுகளே பாரமாய் ,
தாள முடியாத ஆயாசத்துடன்,
சோர்வாய் சில சமயம் ...
ஆனால்,
என்றும் விழுதுகளே,
தன் அடையாளமாய்...

Fixture

வாழும் முறைமையென

விதித்திட்ட விதிமுறைகள்

கானல் நீராய் கரைந்திட,

அயலான உணர்வுகள்

அகலாமல் ஆர்ப்பரித்திட,

மோனத்தில் கரையும்

மோகத்துளிகள்

ஈளையிவள் என இடித்துரைக்க,

கண்ணனுக்காய் காத்திருக்கும்

கோதைகளை பரிகசித்த செறுமை,

சிந்தையில் எச்சமாய் சிதறிட,

நானும் காதலில் விழ விழைகிறேன் ...

ஆயினும் ,

ஒவ்வொரு முறையும்

சிந்தைக்கு செயல் வடிவம் கொடுக்கும்,

இருத்தலை இயலாய் கருதும்

எனக்குள் வாழும் ஒருத்தி

தலையிலடித்து சிரிக்கிறாள்...

நிலையற்ற மனம்

இந்த பழக்கம் விட்டு விடு
எதிர்கொள்ள முடியா மௌனங்களை
வார்த்தைகள் இட்டு நிரப்புவதை
நிரப்பப்பட்ட வாக்கியங்களில்
அர்த்தங்கள் தேடுவதை...
கற்பிக்க பட்ட அர்த்தங்களை
ஏற்று கொள்ள முடியாமல் அலைபாய்வதை
வாக்கியங்களின் ஆர்பரிப்பில்
அமைதியிழந்து மீண்டும் மௌனமாவதை ...
இந்த பழக்கம் இன்றேனும் விட்டு விடு .

வாழ மறந்த வாழ்க்கை

நினைத்தவாரல்லாமல் நடக்கும்
நிகழ்வுகளையும்
பொருள் கொள்ள முடியா
உணர்வுகளையும்
பின்னொருகாலத்தில்
பிறிதொரு நேரத்தில்
பொறுமையாய் எதிர்கொள்ளலாம்
என்றெண்ணி மனதின் மூலையில்
புதைக்கின்றேன்.
புதைப்பவை பயன்படா
படிமங்களாய் பரிணாமம்
செய்வதை உணராமல்.
இவ்வாறே
என் வாழ்க்கை நகர்கின்றது
நான் வாழ மறந்த நொடிகளை
சுமந்தபடி ...

பெயரிடப் படாமலேயே போகட்டும்...

குமுறலாய் தோன்றும் உணர்வுகளை
அழகாய் பிரித்தறிந்து
வார்த்தைகளில் வடிவமைத்து
அணிகள் பல கூட்டி
வறையரைக்குள் உட்படுத்துவதன்
வெளிப்பாடு மட்டுமே கவிதை
எனில் இப்பகுதியில் உள்ளவை
பெயரிடப் படாமலேயே போகட்டும்...